Schronisko na Śnieżniku (1218 m n.p.m.)  -  to magiczne miejsce znajdujące się na zboczu Śnieżnika (1425 m n.p.m.). Surowy klimat i przepiękne widoki nadają mu iście mistyczny charakter. Przypuszcza się, iż już od XIV w. pojawiali się tu ludzie, najpierw szukając surowców naturalnych, a z biegiem czasu ciszy, spokoju i niepowtarzalnego uroku. W XVIII w. Michał hrabia Althann ówczesny właściciel tych terenów zbudował na stokach Śnieżnika budynek mieszkalny i stajnię, które dawały schronienie pojawiającym się tu pierwszym wędrowcom. Niestety nie przetrwały one zbyt długo.
W 1806 roku kolejny właściciel tych terenów hrabia Magnis postawił w miejscu dzisiejszego schroniska fermę mleczną obsługiwaną przez autentycznych górali szwajcarskich.
W 1871 roku księżna Marianna Orańska ufundowała tu typowe schronisko turystyczne. Budynek posiadał wtedy 11 pokoi dla gości. W kolejnych latach został kilkakrotnie zmodernizowany.
Po II wojnie światowej obiekt stał pusty do 1948 r. kiedy to przejął i oddał go do użytku Zarząd Schronisk Górskich Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. W 1950 r. budynek stał się własnością PTTK.
W latach osiemdziesiątych schronisko zostało wyremontowane i gruntownie zmodernizowane za przyczyną człowieka, który zakochał się w tym miejscu -Zbigniewa Fastnachta. Był on dzierżawcą od 1982 roku, zapisał się w historii tego regionu jako prawdziwy fanatyk gór i przyjaciel ludzi. Zmarł 16 maja 2001 r. W uznaniu zasług jakie miał postanowiono nadać schronisku jego imię.