Dr Adam Szynkiewiczw Jaskini Nied¼wiedziej.
29 maja 2010 r. po raz drugi go¶cili¶my w Jaskini Nied¼wiedziej dr Adama Szynkiewicza z Instytutu Geologicznego we Wroc³awiu - specjalistê m.in. w dziedzinie badañ GEORADAREM (GPR).
Nie jest tajemnic±, ¿e od momentu odkrycia Jaskini Nied¼wiedziej zainteresowania grup speleologicznych oprócz eksplorowania samej Jaskini Nied¼wiedziej skupiaj± siê na penetrowaniu okolicy poszukuj±c podziemnych systemów krasowych. Bez wsparcia nowoczesnych technik pozwalaj±cych ukierunkowaæ poszukiwania i eksploracje, czêsto wieloletnie eksploracje nie przynosz± spodziewanych rezultatów. Dziêki mo¿liwo¶ciom jakie daje georadar, mo¿na precyzyjniej zaplanowaæ kierunki eksploracji co mo¿e zaowocowaæ ciekawymi odkryciami w okolicy s³ynnej Jaskini Nied¼wiedziej.
dr a. Szynkiewiczowi pomagali w badaniach cz³onkowie Speleoklubu z Bilelska Bia³ej za co serdeczne podziêkowania.
Artur Sawicki - dyrektor ZUT "Jaskinia Nied¼wiedzia" w Kletnie

O georadarze kilka s³ów:
GPR GROUND PENETRATING RADAR - RADAR DO PENETRACJI GRUNTU
CO TO JEST I JAK TO DZIA£A ?
Radar do penetracji gruntu (GPR) nazywany te¿ georadarem, jest wysokiej klasy elektroniczn± aparatur± do badañ geofizycznych w³asno¶ci gruntu. Urz±dzenie to dzia³a na zasadzie
zliczania opó¼nieñ impulsów elektromagnetycznych o bardzo wysokiej czêstotliwo¶ci (10 – 1000 MHz) nadawanych przez antenê nadawcz±,
które odbite od ró¿nych o¶rodków gruntu (granic litologicznych), odbierane s± przez antenê odbiorcz± i przekazywane na jednostkê centraln± w celu zliczania czasu opó¼nieñ powrotu fali.
Przez granice odbijaj±ce sygna³ radarowy nale¿y rozumieæ granice miêdzy o¶rodkami ró¿ni±cymi siê warto¶ci± sta³ej dielektrycznej (E). Ró¿ne ska³y i materia³y charakteryzuj± siê ró¿nymi
warto¶ciami sta³ej dielektrycznej (¶rednio E = 1 - 8). Impulsy wysy³ane przez antenê nadawcz± lub anteny nadawcze (T - transmiter), w g³±b o¶rodka, wracaj± z opó¼nieniem do anteny
odbiorczej (R - receiver) i przez ¶wiat³owody trafiaj± do steruj±cej systemem jednostki centralnej (C), a nastêpnie s± przetwarzane i przesy³ane do rejestratora
(K - np. dysk twardy przeno¶nego komputera). Impulsy te, s± w terenie obserwowane przez operatora (na monitorze), w postaci falogramu czasowego (F), tj. liniowego (pionowego)
przekroju zmienno¶ci parametrów gruntu. Wykres taki mo¿na nastêpnie przeliczaæ np. na jednostki metryczne, mo¿na wydrukowaæ w kolorach (tzw. filtracja – odrêbny kolor
dla ró¿nych prêdko¶ci przechodzenia fal) lub przetworzyæ w postaci plików *.GIF, itp. Uzyskany obraz mo¿na porównywaæ z wzorcowymi obrazami ró¿nych obiektów ukrytych w gruncie
lub z wzorcowymi obrazami struktur geologicznych, albo z dokumentacj± kartograficzn± ods³oniæ, a tak¿e z danymi uzyskanymi z wierceñ geologicznych, geotechnicznych itp.
Aparatura radarowa (np.: RAMAC/GPR), jako aparatura przeno¶na zasilana bateriami 12V, stosowana jest do terenowych badañ z powierzchni terenu (bywa tak¿e wykorzystywana do
badañ pod ziemi±). Ostatnio wprowadzane s± tak¿e anteny do badañ w otworach wiertniczych. W stosunku do innych metod geofizycznych, metoda radarowa pozwala na liniowe ¶ledzenie
budowy geologicznej w terenie, to znaczy na ¶ledzenie litologii i p³ytkich struktur geologicznych. Stosowanie wymienne anten o mocy: 10 MHz, 50 MHz, 100 MHz, 200 MHz, 400 MHz, itd.
zale¿y od postawionego zadania oraz od za³o¿onej g³êboko¶ci monitoringu gruntu (górotworu). Im ni¿sza czêstotliwo¶æ anten tym wiêkszy zasiêg g³êboko¶ciowy profilowania, a mniejsza
dok³adno¶æ informacji o warstwach p³ytszych. W badaniach p³ytkich struktur (geologiczno-inzynierskich, archeologicznych, kryminalnych) u¿ywa siê anten os³oniêtych.
A.Szynkiewicz