|
|
 |
 |
Jaskinia Nied¼wiedzia w
Kletnie znajduje siê w
Masywie ¦nie¿nika K³odzkiego, na prawym zboczu doliny Kle¶nicy, w bloku
marmurów le¿±cym w górze Stromej (1166,8 m n.p.m.).
Korytarze Jaskini Nied¼wiedziej s± roz³o¿one horyzontalnie, w trzech
poziomach po³±czonych tzw. kominami. Najlepiej rozwiniête s± piêtra
¶rodkowe i dolne.
-
Dolne
partie zosta³y po raz pierwszy bli¿ej
zaprezentowane szerszej publiczno¶ci, dziêki powsta³emu w 2003 roku
filmowi o Jaskini Nied¼wiedziej,
gdy¿ do tej pory mo¿liwe by³o tylko ogl±danie fotosów
zrobionych przez wyprawy speleologiczne.
-
Partie
¶rodkowe, których czê¶æ udostêpniono do zwiedzania, mo¿emy poznaæ
wêdruj±c
Tras± Turystyczn± .
-
Górne
partie zbadali¶my
tylko fragmentarycznie. Wystêpuje one ponad Salami Pa³acowymi.
Wyp³ywaj±ca z nich woda stworzy³a imponuj±ce, kalcytowe formy naciekowe
(kaskady -w Zau³ku Kaskad, "kamienne mleko" - nad wej¶ciem do Korytarza
Wodnego).
Dwa sztuczne otwory jaskini le¿± na
wysoko¶ci 793 i 800 m n.p.m., oko³o 10-15 m nad dnem Doliny Kle¶nicy.
-
Pierwszy zosta³ zabudowany pawilonem wej¶ciowym - to w³a¶nie przez ten
otwór zosta³a odkryta Jaskinia Nied¼wiedzia.
-
Drugi otwór zamyka ¶luza
termiczna, chroni±ca mikroklimat jaskini, stanowi ona koñcowy punkt
trasy turystycznej i wyj¶cie z jaskini.
£±czna d³ugo¶æ
korytarzy jaskini przekracza 2,5 km, przy ró¿nicy wysoko¶ci miêdzy
najwy¿szym, a najni¿szym punktem oko³o 60 m. Jest to najwiêksza jaskinia
Sudetów i jedna z g³êbszych jaskiñ w Polsce (jaskinie o wiêkszych
g³êboko¶ciach spotykamy na terenie Polski w obszarze krasu tatrzañskiego).
|
|
|
 |
|
Unikalny mikroklimat jaskini (temperatura w
granicach 6ºC, o niewielkiej rocznej amplitudzie; wilgotno¶æ
powietrza w granicach 100%; s³aby ruch mas powietrza) pozwala na
tworzenie siê zachwycaj±cej szaty naciekowej, z której to Jaskinia Nied¼wiedzia
najbardziej s³ynie.
Nacieki powstaj± z wód przedostaj±cych siê z powierzchni
góry Stromej. Wody te cechuj± siê du¿± zdolno¶ci± depozycji
kalcytów, która wyra¿a siê du¿ym stê¿eniem wêglanów osi±gaj±cym 150-220
mg/l CaCO3 (Ca+2 + Mg+2) i alkalicznym
odczynem w granicach pH=8. Woda taka przekracza granicê nasycenia
wêglanami i wytr±ca ich nadmiar w postaci krystalicznego
kalcytu. W³a¶ciwo¶ci takie uzyskuje w przypowierzchniowym p³aszczu marmurów,
pomiêdzy powierzchni± stoku, a korytarzem jaskini. Dodatkowym czynnikiem
tworzenia szaty naciekowej jest proces parowania w jaskini.
W¶ród form naciekowych spotykanych
w jaskini wyró¿niamy:
-
Stalaktyty
Stalaktyty - ró¿norodne formy podobne do sopli
zwisaj±cych ze stropu - ró¿norodne formy podobne do sopli
zwisaj±cych ze stropu
-
Makarony
Makarony
- pocz±tkowa forma stalaktytu w formie rurki
-
Draperie
i zas³ony
Draperie i zas³ony - powsta³e z mleka kalcytowego formy
stalaktytowe w kszta³cie p³askich, cienkich p³atów
-
Polewy
Polewy - formy naciekowe w postaci grubych nawisów na ¶cianach i dnie
-
¯ebra i
nacieki kaskadowe
¯ebra i nacieki kaskadowe - ró¿norodne formy nak³adaj±cych siê
i fantazyjnie uformowanych polew
-
Pola
ry¿owe
Pola ry¿owe - formy naciekowe powstaj±ce na dnie jaskini,
podobne do pól ry¿owych widzianych z lotu ptaka
-
Nacieki
we³niste
Nacieki we³niste - nacieki kszta³tem podobne do we³ny
-
Misy
martwicowe
Misy martwicowe - du¿e nacieki na dnie jaskini w kszta³cie mis
-
Stalagmity
Stalagmity - formy powsta³e na dnie jaskini na przeciw
stalaktytów
(z wody kapi±cej ze stalaktytu)
-
Stalagnaty (kolumny naciekowe)
Stalagnaty (kolumny naciekowe) - powstaj± w wyniku
po³±czenia siê stalaktytu ze stalagmitem
-
Pizolity
Pizolity
- sferyczne formy naciekowe, je¶li odpowiednio s± g³adkie,
bywaj± nazywane per³ami jaskiniowymi
-
Nacieki
grzybkowe
Nacieki grzybkowe - formy agrawitacyne powsta³e prostopadle do
pod³o¿a, z którego wyrastaj±. Powstaj±
z kalcytu wytr±caj±cego
siê z wody, która podsi±ka kapilarnie przez drobne szczeliny
pod³o¿a lub z rozpryskuj±cych siê kropli. S± to przewa¿nie
kuliste twory osadzone na w±skim trzonku. Rzadko
przekraczaj± d³ugo¶æ 20 mm.
-
Heliktyty
Heliktyty - to krystaliczne, zazwyczaj nieregularne,
krzaczaste wyrostki rosn±ce w dowolnych kierunkach, czêsto
na stalaktytach, polewach, ¶cianach i stropach.
-
Krystaliczne skupienia kalcytu
Krystaliczne skupienia kalcytu – s± to kryszta³y
tworz±ce na ¶cianach jaskiñ zgrupowania w kszta³cie
szczotek. Wielko¶æ ich czêsto przekracza 10 cm. Bywaj± bezbarwne
lub maj± barwê miodow± o ró¿nym stopniu intensywno¶ci.
|
|
 |
Fauna to nieod³±czny element jaskini.
Znajdujemy tu rozliczne szcz±tki ¿yj±cych tu niegdy¶
zwierz±t.
Jaskinia ¿yje jednak nadal, tworz±c szatê naciekow± i stanowi±c miejsce zamieszkania dla zwierz±t.
Spotykamy tu nietoperze: nocka du¿ego (Myotis myotis), mopka
(Barbastella
barbastellus), nocka rudego (Myotis daubentoni),
gacka wielkoucha (Plecotus auritus)), znaleziono
równie¿ ¶lady kuny i ryjówki górskiej. |
|
nocek
du¿y |
|
|
Mo¿emy
natkn±æ siê równie¿ na bezkrêgowce: g³ównie studniczka
(Niphargus tatrensis)
- jest to relikt
trzeciorzêdowej fauny morskiej, osi±ga ok. 1,5 cm
d³ugo¶ci; drobne bia³e owady bezskrzyd³e, chru¶ciki,
æmy, g±sieniczniki, paj±ki.
Nie jest to zbyt bogata biocenoza, ale pamiêtaæ nale¿y,
¿e jaskinia by³a przez bardzo d³ugi okres praktycznie
odciêta od ¶wiata zewnêtrznego i organizmy mog³y siê tu
dostaæ tylko przez drobne szczeliny. Warunki tu panuj±ce
te¿ nie nale¿± do najkorzystniejszych dla rozwoju
organizmów, a to g³ównie za przyczyn± panuj±cych tu
ciemno¶ci. Brak ¶wiat³a eliminuje te¿ praktycznie rozwój ro¶lin w jaskini. |

studniczek |
|
|
|
|